oud

niet weg te blazen
en te ontdoen van wilde takken
een woord dat weggelopen van
zijn eigen ik
verdwaald is in een land
en onderhand
de waarheid heeft getart
want oud is niet het einde van
wat ooit zo krachtig is gestart

 

 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

de zwaluw

ik zie een zwaluw boven mij  dartelend dansend in de wolkeloze lucht  blij en onbekommerd  onbewust vermaak en ik  wetend van mijn denken in verhevenheid  volg zijn ballet  hij lacht mij toe  grotesk meewarig  ik zie een zwaluw boven mij
Meer lezen
  dichter het zijn geen woorden die hij spreekt met letters in de juiste vorm en welbespraakte fraaie zinnen die al zo lang betekenend zijn hij maakt al scheppend zijn verhalen verrassend nieuw met onbekende tekens die hij als fakkels branden laat en diepe duisternissen opent     zijn woorden   rijzen stokkend op in zelfbedachte vormen en nog geen namen hebben maar pas beschouwd hun tekens krijgen
Meer lezen
  zijn naam zij sprak zijn naam in heldere letters met   warme adem reeg zij die aaneen totdat ineens het woord ontstond dat hij nog nooit zo had gehoord zijn naam klonk niet als wenk en niet   als roep om snelle hulp en ook niet als een woord dat kil en vluchtig wordt gehoord zijn naam klonk als een korte symfonie dat heel zijn lijf beroerde en zijn gevoel   betekenis gaf die   samenviel met wie hij was hij zocht naar woorden om te spreken te zeggen wat hij voelde maar dat niet zegbaar bleek hij was zijn naam in werkelijkheid haar woord was hij geworden waarmee hij was genoemd en sprakeloos zocht hij haar blik ze spraken slechts met ogen
Meer lezen